Eisen door de werkgever aan het voorkomen van de werknemer

De laatste jaren is er heel veel geschreven over het stellen van eisen door de werkgever aan het voorkomen van de werknemer. Denk hierbij aan bijvoorbeeld het dragen van werkkleding, een hoofddeksel of –doek, de haardracht, het wel of niet hebben van zichtbare versieringen en accessoires. Kortom het gehele uiterlijk.

Bescherming uitoefening van de grondrechten van de werknemer

Als werkgever mag u kledingvoorschriften en eisen aan het uiterlijk neerleggen. Dit ondanks dat deze een inbreuk zijn op de uitoefening van de grondrechten van de werknemer. Grondrechten zijn bijvoorbeeld het recht op vrijheid van meningsuiting, bescherming van de persoonlijke levenssfeer, gelijke behandeling en vrijheid van godsdienst. Maar ook in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens waarin is vastgelegd dat het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer zich ook uitstrekt tot de werkplek.

Neerleggen van kledingvoorschriften

Het neerleggen van kledingvoorschriften en andere eisen aan het uiterlijk vallen onder de aanwijzingsbevoegdheid van de werkgever. Ze kunnen worden gezien als arbeidsvoorwaarden als er onderling afspraken over zijn gemaakt. Dit kan in de cao of arbeidsovereenkomst schriftelijk zijn vastgelegd. Bij het opstellen van deze kledingvoorschriften of eisen aan het uiterlijk dient de werkgever altijd op te passen voor onderscheid / discriminatie. En de werkgever moet altijd opletten dat het hebben van een kledingvoorschrift wel redelijk en billijk is. Denk hierbij aan het onnodig op kosten jagen van medewerkers voor niet functie verlangde gepaste kleding.

Neutrale of gepaste kleding

De werkgever mag de werknemer opdragen om neutrale of gepaste kleding te dragen bij uitoefening van zijn functie. Echter, dient hij wel binnen redelijke grenzen te blijven, en moet de inbreuk op de uitoefening van de grondrechten proberen te worden vermeden. Dan wel zo beperkt mogelijk te houden. Er is sprake van gepaste kleding als dit eerder gewenst dan nodig. En dat deze wel geschikt is om in de vrije tijd te gebruiken. Dit terwijl werkkleding dat niet is.

Werkkleding

Werkkleding is kleding die nodig is voor het werk dat de medewerker uitvoert. En dat redelijkerwijs niet geschikt is om in de vrije tijd te dragen. Werkkleding valt is vaak bedrijfskleding en voorzien van een logo / kleurkenmerken. Maar denk ook verplichte veiligheidskleding (zoals bijvoorbeeld hoofd-, oog- en oorbescherming). De medewerker dient de werkkleding enkel te gebruiken zoals dat is vastgelegd in de voorschriften. In sommige gevallen kan het zelfs zijn opgenomen als beding in de arbeidsovereenkomst. Als de werkgever voorschriften neerlegt, zal deze ook voor de kleding moeten zorgen. Behalve als er anders is bepaalt. Of dat het in de bedrijfstak gebruikelijk is dat de medewerker zelf voor deze kleding zorgt.

Let op, het verstrekken van werkkleding is niet belast met loonbelasting en premies als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:
• De werknemer de kleding niet meer naar huis neemt, of
• De kleding niet geschikt is voor privé gebruik, of
• De kleding (wel geschikt is voor privé gebruik, maar) voorzien is van het logo of de naam van de werkgever, die groter afgebeeld is dan 70 cm2.

Geplaatst in Arbeidsovereenkomst, HR Advies, MKB, Wetgeving.